11 Nisan 2014 Cuma

tükenmişlik sendromu



acaba Mustafa Kemal neler hissetti? para yok,imkan yok, güç yok ne cesaretle savaşı göze alabildi kim bilir? Koca bir ülkenin kaderini değiştirdi

hani hayatını değiştiremiyorsun da aslında istesen değiştirirmişsin gibi kendini kandırıyorsun ya kendine yakışanı yapıyorsun aslında.. 
mesela yapamadığın şeyleri aslında istesen yapardın da istememişsin gibi.. hiç farkı yok 

emrah serbes diyor ki en az 3 kişiliklidir insan, biri kendisi, biri olmak istediği ve diğeri de ikisinin arasında sıkışıp kalan... ne kadar doğru... cennet, cehennem ve araf.. bi zaman bi yerlerde okumuştum en büyük cezanın arafta kalmak olduğunu, en günahkarlara verilirmiş...

mutsuzluğun kişilerle değişiyorsa mutsuz ediliyorsun demektir.. bunu fark ediyorum, ne acı... ve hayatımı değiştirmiyorum istesem değiştirebilecekken..

şimdi arafta dolanıyorum sıkışıp kalmış bir halde,mutsuz,gözleri çökmüş ve saçları kirli.. oysa değiştirebilirdim..korkak..kuşlar..şiirler...





Dünyayı sadece cumartesi akşamı niyetiyle yaşayanlara...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder