kuşlar... şiirler...  ve ölü aşklar
ne tuhaf
insanı mahveden yine kendisi
ilmiği takıp boynuna
hoşuna giderken esaret
o ki tüm duyguların zalim efendisi
ah ne tatlı ne sinsi
kınında bir bıçak
tetikte
ne tuhaf
gıdıklanıyor kestiği yerler
itaat var ette kemikte
daha çok istiyorum sanki
korku... tutku...ve esir ruhlar
ne tuhaf
bir taraf aşık ölesiye
bir taraf
kusursuz ölüm mühendisi



Dünyayı sadece cumartesi akşamı niyetiyle yaşayanlara...