Üç uçuş bir Grev bir yolcu

Aktarma için havalimanında bol beklemeli yorucu bir uçuştu, nihayet son aktarmamı yapıp evime atacaktım kendimi.

Tabii bir süre dünyadan kopuk yaşayan ben pilotların ve hatta çalışanların grevinden bihaberdim.Biraz geç oldu öğrenmem , hiç görmediğim kadar bir kalabalık vardı etrafta bir an gözüme havuz problemi gibi göründü sanki onlarca musluk dolduruyor birkaç tanesi de boşaltmaya çalışıyordu, boşalmıyor doluyor hatta taşmak üzereydi.Kafam tren rayının çınlaması gibi inceden titreyerek zonkluyor üstüne inanılmaz bir kirlenmişlik psikolojisi ile huysuzlasşmaya başlamıştım. Bi yanımda bilmem ne gıda konferansından gelen katılımcılar, akademisyenler (hepsinin çok tatlı bez çantaları vardı J) , bir tarafımda telefonu sarka takmak için bekleyen gençler ve her yanımda avazı çıktığınca ağlaşan çocuklar; acep rüyamıydı ?

Birden üzerine yaslandığım klarneti hatırladım, neden olmasın ki ? Metro çıkışında denemişliğim vardı, yüzüme aptal bir gülümsemenin eminliği ile hemencecik topladım klarneti. Bir iki nota denemesinden sonra çalabildiğim üç şarkıdan ilkine başlamıştım, sanırım bütün salon bana bakıyordu aldırmadandevam ettim,zaten üfleyebildiğim hepi topu 3-4 şarkı vardı durmak olurmuydu ?Sonradan tanıştığımız doçent kafasını notlarından kaldırarak bana anlam vermeye çalışan bir ifadeye tezat oluşturacak şekilde  elindeki kalemi notlarına vurarak tempo tutuyordu –sanırım istemsizce yapıyordu- , ama hiçbiri beni ağlamayı kesen çocuklar kadar mutlu etmemişti o an.Hatta güvenliği sağlamak için orada bulunan memurun da benim gibi düşündüğüne eminim, yoksa koşar adımlarla bana gelmeye çalışırken etraftaki sessizliği farkedip durmasının başka bir açıklaması olabilirmiydi?Nihayet üfleyebildiğim şarkılar bitmişti sanki saatlerdir konser vermişim gibi klarneti temizlemeye başlamıştım, bu hareketim üzüntüyle karşılansa da gelen uçuş anonsunun sevinci ile çok sürmedi